دیروز با یکی از هم کلاسی های قدیمیم بعد از مدت زمان طولانی صحبت کردم خیلی خوشحال شدم کلی تجدید خاطرات کردیم البته  اون یاد آرود شد من بعضی چیز ها رو کلا یادم رفته بود .قضیه اینجوری بود که ترم سوم ژورنالیسم بودیم استاد اصول تحقیق مون چندین موضوع داد به ما واسه تحقیق که هر پنج یا شش نفر روی یه موضوع تحقیق کنیم موضوع ما شش نفر اخلاق ژورنالیسم بود و گروه شش نفره ما متشکل از سه دختر و سه پسر بود که سه نفر مون (دو تا دختر و یه پسر )عمرا اگه به خودشون زحمت داده باشن از اول گفتن ما فقط اسم مون تو گروه ولی توقع نداشته باشید که هم کاری کنیم منم متاسفانه رئیس گروه بودم و هر طور می شد باید تحقیق روآماده می کردم دو هفته وقت داشتیم خلاصه من موندم با دو تا پسر (رامش و موسی)پسرای با حالی بودند موسی بچه شهرستان بود و حسابی درس خون رامش زیاد اهل درس نبود  البته هیچ وقت نمی افتاد اما بیست هم نمی شد ولی پسر خیلی با کلاس و مادبی بود.

هیچ کتابی به این عنوان پیدا نمیشد باید منابع کلی رو بر رسی می کردیم و هرچه که به این موضوع ارتباط داشت رو یه جوری به هم ربط می دادیم ولی خدایش کاری سختی بود من مونده بودم کلی تحقیق و امتحاناتمم نزدیک بود بدتر از همه که وقت مون هم کم بود باید تا روز سمینار آماده اش می کردیم .

یه روز چند تا کتاب که مربوط می شد به مطبوعات رسانه ها و ….. گرفتم گفتم بچه ها اینجوری نمیشه امروز  بعد از تعطیل شدن کلاس همه باید بمونند تا یه چیزی سر هم کنیم طبق معمول سه نفر جیم شدن من موندم رامش و موسی از اونجای که رامش زیاد اهل خوندن نبود گفت بچه ها اگه سهم منو هم شما ببینید من می رم نهار میارم اینجوری دستی به سرو گوش معده ها مون هم کشیدیم .شیطنت موسی گل کرد چشمکی زد به من گفت باشه به شرطی که نهار مهمون تو باشیم بنده خدا قبول کرد و رفت دنبال نهار بعد از نیم ساعت با کلی خرید بر گشت ولی یه کاری خیلی با حال کرده بود و هدفشم حک کردن خاطره وبود به اون اینکه به جای پیپ سی نوشابه خانواده خریده بود کلی خندیدیم بهش.البته ناگفته نمونه که موسی سهمش رو کار کرد.

ولی خدایش لحظات قشنگی بود.

دیروز که باهاش صحبت می کردم گفتش موقعیت کاری خلیلی خوبی با حقوق بالا داره .هنوز ازدواج نکرده ولی گلوش یه جای گیره فقط منتظره موقعیتش پیش بیاد. یه عالمه مشورت خواست که چه کار کنه منم تا جای تونستم راهنمایی کردم.دوستان خوبی بودیم یادش بخیر صمیمیت خاصی داشتیم کلاس مون تک بود قشنگ یادمه همه ای استادا ازمون تعریف می کردند واسه این موضوع ولی از اونجای که هیچ جنگلی بودن درخت خشک نیست داشتیم چند تا پسر که کلاس رو به آتش می کشیدند ولی خدا رو شکر بقیه جلوشونو می گرفتند اما بنده خدا ها ترم دوم همه شون افتادن  اینجوری از شر شون راحت شدیم.